Η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος αποτελεί τον άμεσο στόχο του 2017 για το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.

Μετά την απόφαση για «ξεπάγωμα» των βραχυπρόθεσμων μέτρων του χρέους που αναμένεται να τεθούν σε εφαρμογή τον Ιανουάριο, έμφαση δίνεται στη διαπραγμάτευση για τα εργασιακά και τα δημοσιονομικά που, αν συμφωνηθούν, θα «σφραγίσουν» την έκθεση τεχνικών κλιμακίων και τελικά την αξιολόγηση.

Έως τη συνεδρίαση του Euroworkingroup στις 12 Ιανουαρίου η Αθήνα επιδιώκει να υπάρξει η κατά το δυνατόν σύγκλιση με τους θεσμούς, ώστε στο Eurogroup της 26ης Ιανουαρίου αν δεν υπάρξει τελική συμφωνία να υπάρξει τουλάχιστον φως στο βάθος του τούνελ ώστε να επιτευχθεί συμφωνία στο Eurogroup του Φεβρουαρίου.

Η Αθήνα άλλωστε είναι απολύτως καθαρή: Εάν δεν μπει η χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας το πρώτο εξάμηνο του νέου έτους, το αργότερο δηλαδή το Μάιο- και με δεδομένο τον εκλογικό κύκλο σε χώρες κλειδιά της ΕΕ όπως η Ολλανδία, η Γαλλία και η Γερμανία- το πρόγραμμα δεν θα βγει.

Η Ελλάδα, δηλαδή, είτε θα αναγκαστεί σε ένα τέταρτο Μνημόνιο, με ότι αυτό συνεπάγεται για την πολιτική, οικονομική και κοινωνική σταθερότητα στη χώρα, είτε θα πέσει ξανά στο τραπέζι εκ νέου το θέμα του Grexit.

Από τη στιγμή που δεν έκλεισε η διαπραγμάτευση τον Δεκέμβριο και χάθηκε η συνεδρίαση του Συμβουλίου Διοικητών της ΕΚΤ στις 19 Ιανουαρίου, ο στόχος είναι το Συμβούλιο Διοικητών που είναι προγραμματισμένο για τις 9 Μαρτίου ή, το αργότερο, κάποια στιγμή εντός του Απριλίου.

Ένας από τους λόγους που το Μέγαρο Μαξίμου επιδιώκει τη λήξη της διαπραγμάτευσης τώρα, είναι και το γεγονός ότι οι όποιες αποφάσεις μετά το Eurogroup της 26ης Ιανουαρίου θα ληφθούν υπό τις οδηγίες της κυβέρνησης Τραμπ, με την Αθήνα να μην γνωρίζει σε όλο το βάθος την πολιτική που θα ακολουθήσει ο νέος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών έναντι του ελληνικού προβλήματος.