Ενα απρόσμενο ντόμινο εξελίξεων, που φτάνει έως τις Βρυξέλλες και απειλεί να ανατρέψει τα δεδομένα στις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους Ευρωπαίους πιστωτές, πυροδοτούν οι ολλανδικές εκλογές. Με το ολλανδικό Εργατικό Κόμμα να αποδεικνύεται ο μεγάλος χαμένος της εκλογικής αναμέτρησης της Τετάρτης, όλα δείχνουν ότι ο Γερούν Ντάισελμπλουμ χάνει όχι μόνο την καρέκλα του υπουργού Οικονομικών της χώρας του, αλλά και εκείνη του προέδρου του Eurogroup. Το δύσκολο παζλ των πολιτικών ισορροπιών στις Βρυξέλλες αναδεικνύει τον Πέτερ Καζιμίρ σε φαβορί για τη διαδοχή του, καθώς βγάζει τους επίσης «υποψήφιους» Λουίς ντε Γκίντος και Πιέρ Κάρλο Παντοάν εκτός κούρσας. Ο επώδυνα ειλικρινής και ιδιαίτερα επιθετικός προς την Ελλάδα υπουργός Οικονομικών της Σλοβακίας μπορεί να κάνει το οικονομικό επιτελείο της Αθήνας να νοσταλγήσει την -έστω και επεισοδιακή- εποχή Ντάισελμπλουμ. 

Επισήμως, η θητεία του Ολλανδού στο Eurogroup λήγει τον Ιανουάριο του 2018 (και ο ίδιος δηλώνει ότι δεν σκοπεύει να παραιτηθεί έως τότε), όμως στο τραπέζι έχει πέσει και το σενάριο που θέλει τον Ντάισελμπλουμ να παραμένει στη θέση του μόνο μέχρι να σχηματιστεί η νέα ολλανδική κυβέρνηση. Με δεδομένη την πανωλεθρία που υπέστησαν οι Εργατικοί στις εκλογές, ακόμα και εάν το κόμμα του καταφέρει τελικά να μπει στον κυβερνητικό συνασπισμό (που δεν είναι καθόλου βέβαιο), ο 50χρονος πολιτικός θα βγει τόσο αποδυναμωμένος, ώστε η παραμονή του σε μια θέση τόσο μεγάλης ευθύνης, όπως αυτή του προέδρου του Eurogroup, θα είναι πλέον αδύνατη.

Και παρότι ο Ντάισελμπλουμ έχει αποκτήσει πολλούς εχθρούς στην Αθήνα κατά τη διάρκεια της ελληνικής κρίσης, το προφίλ του στις Βρυξέλλες είναι εντελώς διαφορετικό. Η τοποθέτησή του μπορεί να ξένισε πολλούς αρχικά, καθώς επρόκειτο για έναν μάλλον «αρχάριο» πολιτικό, όμως αυτό το outsider κατάφερε τελικά να εντυπωσιάσει τους υπόλοιπους υπουργούς. Σήμερα, οι περισσότεροι αναγνωρίζουν την αποτελεσματικότητά του και παραδέχονται ότι κράτησε με αξιοπρέπεια το τιμόνι της ευρωζώνης στις πιο δύσκολες ημέρες της ιστορίας της.

Ο Καζιμίρ, από την άλλη πλευρά, δεν απολαμβάνει την ίδια εμπιστοσύνη από τους ομολόγους του. Ομως, οι λόγοι που τον καθιστούν φαβορί για τη θέση του προέδρου (όπως έγραψε στο Twitter και ο απόλυτος «insider» των Βρυξελλών, ο Πίτερ Σπίγκελ των «Financial Times») είναι άλλοι. Επειτα από την εκλογή του Αντόνιο Ταγιάνι στη θέση του προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου, και οι τρεις μεγάλοι θεσμοί της Ε.Ε. -Κοινοβούλιο, Επιτροπή και Συμβούλιο- έχουν περάσει στα χέρια των Συντηρητικών. Αυτό σημαίνει ότι, για την αποκατάσταση των ισορροπιών των Βρυξελλών, η έως πρότινος ισχυρή υποψηφιότητα του Ισπανού Ντε Γκίντος αποδυναμώνεται.

Εάν η αναζήτηση των υποψηφίων περιοριστεί πράγματι ανάμεσα στους Σοσιαλιστές, τότε τα ονόματα που «παίζουν», πέραν του Καζιμίρ, είναι αυτά του Γάλλου Μισέλ Σαπέν, του Ιταλού Πιέρ Κάρλο Παντοάν και του Μαλτέζου Εντουαρντ Σικλούνα. Ο Σαπέν και ο Σικλούνα ενδέχεται να αποκλειστούν σχεδόν αυτόματα, καθώς, λόγω των επερχόμενων εκλογών στις χώρες τους, κινδυνεύουν να χάσουν πολύ γρήγορα την ιδιότητα του υπουργού Οικονομικών. Επίσης απίθανη θεωρείται η υποψηφιότητα του Παντοάν, αφού οι Βρυξέλλες δεν θα θελήσουν να ενισχύσουν ακόμα περισσότερο την επιρροή των Ιταλών, οι οποίοι ήδη ελέγχουν το Ευρωκοινοβούλιο (με τον Ταγιάνι), την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (με τον Μάριο Ντράγκι) και την εξωτερική πολιτική της Ε.Ε. (με την Φεντερίκα Μογκερίνι).

Υπέρμαχος του Grexit, κηρυγμένος εχθρός της μείωσης του χρέους

Ο επικρατέστερος μελλοντικός πρόεδρος του Eurogroup είναι ένας υπουργός που έχει κάνει... καριέρα ως επικριτής της Ελλάδας. Αυτός ήταν, άλλωστε, ο τρόπος με τον οποίο τον «συνέστησε» στους αναγνώστες του το Bloomberg, πριν από έναν χρόνο, όταν ανανεώθηκε η θητεία του στο υπουργείο Οικονομικών της Σλοβακίας.

Στην Αθήνα οι περισσότεροι ίσως να τον θυμούνται ως τον πρώτο υπουργό που έσπασε το άτυπο «εμπάργκο» του Grexit και μίλησε δημόσια για τον κίνδυνο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. «Ο εφιάλτης των αρχιτεκτόνων του ευρώ, ότι μια χώρα θα μπορούσε να φύγει από την ένωση, μοιάζει σαν ένα ρεαλιστικό σενάριο αφότου η Ελλάδα ψήφισε υπέρ του ΟΧΙ», είχε γράψει στο Twitter του τον Ιούλιο του 2015, παραβιάζοντας τον άτυπο κανόνα που έως τότε απαγόρευε σε όλους τους Ευρωπαίους αξιωματούχους να ξεστομίσουν δημοσίως τη λέξη «Grexit».

Με ειλικρίνεια που σπάει κόκαλα και ενεργότατη παρουσία στο Twitter, ο Σλοβάκος έφτασε να προκαλέσει μέχρι και διπλωματικό επεισόδιο. «Ο συμβιβασμός στον οποίο φτάσαμε σήμερα το πρωί είναι σκληρός για την Αθήνα, γιατί είναι το αποτέλεσμα της “Ελληνικής Aνοιξης”», τουίταρε έπειτα από το περίφημο θρίλερ της 17ωρης διαπραγμάτευσης εκείνου του καλοκαιριού. Κατόπιν της επίθεσης που δέχθηκε από Eλληνες χρήστες του Twitter, καθώς και ενός διαβήματος διαμαρτυρίας της Αθήνας προς την Μπρατισλάβα, ο Καζιμίρ «κατέβασε» το επίμαχο τουίτ, όμως έγραψε: «Ενα ρητό λέει: Πες σε κάποιον την αλήθεια, δάνεισέ του χρήματα, και θα γίνει εχθρός σου».

Ποιο είναι, λοιπόν, το πρόβλημά του με την Ελλάδα; Τόσο η Σλοβακία όσο και άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης «σύρθηκαν» τουλάχιστον απρόθυμα στα τρία ελληνικά πακέτα διάσωσης. Πρόκειται για χώρες φτωχότερες από την Ελλάδα, όπου οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι βγάζουν πολύ λιγότερα και που αναγκάστηκαν μετά την παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση του 2008 να εφαρμόσουν αρκετά σκληρά μέτρα λιτότητας. Για τους πολίτες και τους πολιτικούς τους τα πακέτα διάσωσης της Ελλάδας είναι μια προνομιακή μεταχείριση που μοιάζει άδικη.

Για αυτό και ο Καζιμίρ μπορεί να αναγνωρίζει με τις πιο πρόσφατες δηλώσεις του ότι η Ελλάδα «κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση», αλλά επιμένει να τάσσεται κατά της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους. «Ως προς τους φίλους μας από το ΔΝΤ, τους συμπαθώ και είναι καλό που τους έχουμε μαζί μας. Αλλά δεν είμαι διατεθειμένος να πληρώσω το παραμικρό τίμημα για τη συμμετοχή τους, δίνοντας το πράσινο φως στην ελάφρυνση χρέους που ζητούν, την οποία η Ελλάδα δεν χρειάζεται», δήλωνε πριν από έναν μήνα, δίνοντας το στίγμα της στάσης που θα κρατήσει, εάν σε λίγο καιρό βρεθεί πράγματι στο τιμόνι του Eurogroup.

Από την εφημερίδα "Επένδυση"