Αμφίβολο πότε θα λειτουργήσει το e- περιουσιολόγιο, οι πιο αισιόδοξες προβλέψεις κάνουν λόγο για το 2017, οι πιο πιο απαισίοδοξοι αμφιβάλλουν αφού ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός του Υπουργείου Οικονομικών.

Ένα από τα πολλά προαπαιτούμενα του πρώτου Μνημονίου το 2010 ήταν το ηλεκτρονικό περιουσιολόγιο είναι ένα από πολλά προαπαιτούμενα του πρώτου Μνημονίου του 2010 αλλά δεν υλοποιήθηκε. Επόμενος σταθμός ήταν το 2013 όταν από τον τότε υπουργό Οικονομικών, έγιναν κάποιες προσπάθειες αλλά ούτε τότε κατέστη εφικτό.

Έχουν περάσει σχεδόν 7 ολόκληρα χρόνια και ακόμη δεν έχει υλοποιηθεί.  Το Επιχειρησιακό Σχέδιο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων για το 2016 προβλέπει πως το ηλεκτρονικό περιουσιολόγιο θα υλοποιηθεί έως τις 30 Ιουνίου 2017. 

Με το περιουσιολόγιο το Υπουργείο Οικονομικών θα μπορεί να γνωρίζει με ακρίβεια την περιουσία όλων των πολιτών. Όποιοι δεν γνωστοποιήσουν την περιουσία τους στο κράτος, τότε εφόσον γίνει έλεγχος και εντοπιστούν οι όποιες διαφορές, θα βρεθούν αντιμέτωποι με σκληρά πρόστιμα που θα φθάνουν ως και την κατάσχεση των περιουσιών που έχουν αποκρυφτεί.

Ουσιαστικά το κράτος θα δεσμεύσει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο δεν εμφανίζεται στο περιουσιολόγιο του κάθε φορολογουμένου.

Στελέχη του Υπουργείου Οικονομικών αναφέρουν ότι οι πολίτες ανησυχούν για προσωπικά δεδομένα τους καθώς και με την αξιοπιστία του συστήματος taxis.

Μέχρι στιγμής η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων δεν έχει  καμία ενημέρωση για τα δεδομένα που θα εισαχθούν στον φάκελο του κάθε φορολογούμενου και ως εκ τούτου δεν μπορεί να αξιολογήσει ακόμα εάν η εφαρμογή μπορεί να λειτουργήσει χωρίς προβλήματα. 

Σημειώνεται ότι ο φόβος των φορολογούμενων είναι εύλογος, δεδομένου ότι σε όλες τις χώρες όπου εφαρμόζεται το περιουσιολόγιο αυτό συνδέεται με την επιβολή φόρου επί της καθαρής αξίας της περιουσίας των φυσικών προσώπων. 

 Αρκετές χώρες ωστόσο που εφάρμοσαν φόρο περιουσίας, τον κατάργησαν διότι δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα, και τα έσοδα κινήθηκαν πτωτικά. Συγκεκριμένα, η Αυστρία τον κατάργησε το 1994, η Δανία και η Γερμανία το 1997, η Ολλανδία το 2001, η Φινλανδία, η Ισλανδία και το Λουξεμβούργο το 2006, και η Σουηδία το 2007.

Σύμφωνα με την Grant Thorton ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία, η Ισλανδία, η Ολλανδία, η Νορβηγία, η Ελβετία, εφαρμόζουν φόρο καθαρής περιουσίας επί τη βάσει περιουσιολογίου.

Στη Γαλλία προβλέπεται αφορολόγητο όριο 1,3 εκατ. ευρώ και κλίμακα από 0,5% έως 1,5 %, ενώ στην Ελβετία δεν προβλέπεται φόρος περιουσίας σε ομοσπονδιακό επίπεδο, αλλά εναπόκειται σε κάθε καντόνι να επιβάλει ή μη τέτοιο φόρο.

Γενικά, αναφέρει η Grant Thorton, η εφαρμογή του έχει εγείρει ερωτήματα τόσο ως προς την αποτελεσματικότητά της στην απόδοση φορολογικών εσόδων (ίσως με εξαίρεση την Ελβετία) όσο και ως προς τον σεβασμό στη φοροδοτική ικανότητα των φορολογουμένων. Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας είχε αποφανθεί στο παρελθόν ότι ο φόρος περιουσίας είναι αντισυνταγματικός και οδηγεί στη λήψη δημευτικών μέτρων.

Ζήτημα επιβολής είχε τεθεί πρόσφατα στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά τελικά δεν θεσμοθετήθηκε τέτοιος φόρος.

Ιταλία, Πορτογαλία και Ιρλανδία δεν προβλέπουν παρόμοιες επιβαρύνσεις στην καθαρή περιουσία. Στην Ισπανία φαίνεται ότι δεν πρόκειται να παραταθεί η επιβολή του φόρου περιουσίας που είχε εισαχθεί, εκτάκτως λόγω κρίσης, το 2011 και επεκτάθηκε μέχρι και το 2014. Ο συντελεστής κυμαινόταν από 0,2% έως 2,5% με αφορολόγητο όριο 700.000 ευρώ, πλέον αφορολογήτου ορίου 300.000 ευρώ για την πρώτη κατοικία.