Η πραγματική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση δεν είναι ούτε οι «53» ούτε άλλος αριθμός «αντιστασιακών». Και εξηγούμαι. Σε ραδιοφωνική συνέντευξή του, ο υφυπουργός Οικονομίας, Στέργιος Πιτσιόρλας, αναφέρθηκε στην ανάγκη του επιχειρείν: «Το να καταφέρουμε να πάρουμε αυτή την τεχνογνωσία, να γίνουν επενδύσεις, να δημιουργηθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας, είναι το κέρδος μας», τόνισε, προσθέτοντας ότι πρέπει να αξιοποιήσουμε τα κεφάλαια των ξένων επενδυτών για την ανάπτυξη της χώρας.

«Η αγορά έχει τους κανόνες της και η θέση του κράτους είναι να ρυθμίζει τους κανόνες». Αν αυτή (θα έπρεπε να) είναι η κυρίαρχη αντίληψη στην κυβερνητική παράταξη, το πρόβλημα της οικονομίας θα το συζητούσαμε σε τελείως διαφορετική βάση. Είναι, όμως, έτσι; Δεν είναι λίγοι αυτοί που διαβάζουν και ακούν τέτοιες απόψεις κυβερνητικών στελεχών και βγάζουν φλύκταινες...

Εδώ κρύβεται ο πυρήνας της πραγματικής αντιπολίτευσης μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Στην αταβιστική εχθρότητα σε ό,τι έχει να κάνει με επένδυση, με ξένους επιχειρηματίες που ενδιαφέρονται να εισέλθουν στην ελληνική αγορά, στον μόνο δρόμο δημιουργίας θέσεων απασχόλησης.  Αντιπολίτευση, όμως, εκδηλώνεται και στην άλλη επισήμανση του υφυπουργού, ότι δηλαδή «η αγορά έχει τους κανόνες της και η θέση του κράτους είναι να ρυθμίζει τους κανόνες». Αν αυτό (θα έπρεπε να) είναι το κύριο μέλημα της κυβέρνησης, τότε και εδώ οι υποταγμένοι στους κανόνες της κρατικής γραφειοκρατίας δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα για το αντίθετο. Είναι οι ίδιοι που θεωρούν ότι η λύση στο πρόβλημα της απασχόλησης είναι οι μαζικοί διορισμοί από το παράθυρο, η δημιουργία μιας νέας γενιάς συμβασιούχων, εξαρτημένων από το κράτος και το πολιτικό σύστημα. 

Εκτός και αν αυτά που διατυπώνει ο κ. Πιτσιόρλας εκφράζουν μια τάση που κάθε άλλο παρά κυρίαρχη είναι στις κυβερνητικές επιλογές. Οπότε θα λέγαμε πως πιθανότατα ο υφυπουργός και οι ομοϊδεάτες του αποτελούν την αντιπολίτευση σε ένα κόμμα που ανδρώθηκε στις ηρωικές παραδόσεις του κρατισμού - με την ευγενική συνδρομή, βεβαίως και των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων μεταπολιτευτικά...