Εντάξει... Η σύγκρουση με τα «πλυντήρια του μαύρου χρήματος» παραπέμπεται στο μέλλον. Το σύμπαν των «φορο-ληστών» ησυχάζει... Η χώρα έχει υποστεί εθνική χρεοκοπία, η κρίση χρέους έχει ματώσει τους πολίτες και η ελληνική τραγωδία συνεχίζεται... Αλλά η Δικαιοσύνη αλληθωρίζει! Το βρόμικο χρήμα των φοροφυγάδων έχει παρκάρει αμύθητα κεφάλαια σχεδόν σε όλες τις τράπεζες και τις παρατράπεζες του κόσμου. Οι εκατομμυριούχοι και δισεκατομμυριούχοι Ελληνες, που έχουν φυγαδεύσει τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό, και βρέθηκαν στις λίστες Λαγκάρντ και Μπόργιανς αλλά και στη λίστα των 65 CD που αφορά 1,3 εκατομμύρια πρόσωπα, είναι ασφαλείς. Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών δικαίωσε προσφεύγοντα και ακύρωσε πρόστιμα και πρόσθετους φόρους εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ! Ετσι, βρίσκονται στον «αέρα» οι φορολογικοί έλεγχοι αλλά και τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν σε μεγαλοκαταθέτες που περιλαμβάνονται σε «λίστες» του εξωτερικού, για χρήσεις πριν από το 2006, με αποτέλεσμα να τίθενται εν αμφιβόλω έσοδα περίπου 1 δισ. ευρώ που σχεδιάζει να εισπράξει το υπουργείο Οικονομικών.

Πρόκειται για απόφαση του Διοικητικού Εφετείου της Αθήνας, που τον περασμένο Ιούνιο δικαίωσε προσφεύγοντα και μπορεί να λειτουργήσει ως «δεδικασμένο», εφόσον υπάρξουν ανάλογες προσφυγές. Σύμφωνα με την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου, που στη συγκεκριμένη περίπτωση ακύρωσε πρόστιμα και πρόσθετους φόρους εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ που είχαν επιβληθεί στον προσφεύγοντα, οι παραβάσεις για χρήσεις μέχρι και το 2006 έχουν παραγραφεί και ο μοναδικός τρόπος για να γίνει έλεγχος μετά την πενταετία (σ.σ.: οπότε τα όποια αδικήματα υποπίπτουν σε παραγραφή) είναι να έχει γίνει έλεγχος προτού αυτή παρέλθει και να προκύψουν νέα στοιχεία στη συνέχεια, ώστε η φορολογική διοίκηση να έχει το δικαίωμα συμπληρωματικού ελέγχου. Ως προς τη χρήση του 2007, σύμφωνα με την απόφαση, μπορεί να διενεργηθεί συμπληρωματικός έλεγχος, εφόσον η διοίκηση αποδείξει ότι δεν μπορούσε να έχει πρόσβαση στα απαραίτητα στοιχεία κατά τη διενέργεια του αρχικού ελέγχου. Το Διοικητικό Εφετείο στο σκεπτικό του επικαλείται απόφαση του ΣτΕ, που έκρινε ότι οι παρατάσεις στην παραγραφή φορολογικών υποθέσεων είναι αντισυνταγματικές, δεδομένου του δικαιώματος των πολιτών στην ασφάλεια του Δικαίου.

Οι «λίστες» με τους μεγαλοκαταθέτες σε τράπεζες του εξωτερικού εμφανίζονται με τη μορφή CD. Επ’ αυτού το Διοικητικό Εφετείο σημειώνει ότι αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει νέο στοιχείο προκειμένου να παραταθεί η παραγραφή και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να εκδοθεί ξεχωριστή εντολή ελέγχου για καθέναν από τους φορολογουμένους. Περαιτέρω, κατά τους διοικητικούς δικαστές που έκριναν την προσφυγή, οι φορολογικές υποθέσεις δεν εμπίπτουν στην προβλεπόμενη με νόμο του 2013 20ετή παραγραφή, καθώς ο επίμαχος νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ και, ως εκ τούτου, αφορά τις υποθέσεις από το 2014 και εντεύθεν.

Η λίστα Λαγκάρντ των 2.062 ονομάτων φυσικών και νομικών προσώπων παρελήφθη από το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών το 2010 και από το ΣΔΟΕ το 2012... Τα αποτελέσματα του ελέγχου πενιχρά στο κράτος-μπορντέλο. Τι(ς) πταίει; Η ικανοποίηση περιορίζεται στην καταδίκη του ζεύγους Παπαντωνίου. Το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου απέρριψε την αίτηση του τέως υπουργού Γιάννου Παπαντωνίου και της συζύγου του, Σταυρούλας Κουράκου, με την οποία ζητούσαν να αναιρεθεί η απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών με την οποία καταδικάστηκαν για ανακριβή δήλωση πόθεν έσχες του έτους 2008 σε φυλάκιση 2 ετών, με τριετή ανατολή. Πάντως, το ζεύγος Παπαντωνίου έχει καταδικαστεί σε φυλάκιση 4 ετών με αναστολή και χρηματική ποινή 10.000 ευρώ κ.λπ. για ανακριβείς δηλώσεις πόθεν έσχες μεταγενέστερων ετών (2009 κ.λπ.). Η δικαστική έρευνα για το περιεχόμενο των δηλώσεων πόθεν έσχες ξεκίνησε όταν από τη «λίστα Λαγκάρντ» εντοπίστηκε λογαριασμός της Σταυρούλας Κουράκου στην Τράπεζα HSBC με ποσό 1,2 εκατομμυρίων ευρώ.

Την ώρα που στην Ελλάδα οι απλοί άνθρωποι πρέπει να τα βγάλουν πέρα με την αλματώδη αύξηση της φορολογίας, τις μειώσεις των μισθών και των συντάξεων, την ίδια ώρα προκαλούν ντροπή οι λίστες με τους τραπεζικούς λογαριασμούς στο εξωτερικό πολλών δισεκατομμυρίων, την πελατοκρατία ή τη διαφθορά κατά την αγορά εξοπλισμών και τη φοροδιαφυγή. Οι ελίτ στην Ελλάδα ήταν πάντα ιδιαίτερα ανοιχτές στον κόσμο και σε όλες τις μητροπόλεις αισθάνονταν σαν στο σπίτι τους. Τώρα, όμως, φαίνεται πως οι πλούσιοι Ελληνες δεν ξέφυγαν μόνο από την Εφορία, αλλά και από τα πρόστιμα που τους αναλογούν. Μπορεί ίσως να ξεγλιστρούν, αλλά δεν μπορούν να ξεφύγουν από την ντροπή της εθνικής συμφοράς.

Ωστόσο, είναι κρίσιμης εθνικής σημασίας ζήτημα να τιμωρηθούν οι φοροδιαφεύγοντες σε μια εποχή που η χώρα αυτή τελεί υπό χρεοκοπία. Προφανώς, η δημοκρατία δεν πρέπει να φέρεται εκδικητικά, αλλά δεν μπορεί να υπομένει επί μακρόν τον ευτελισμό της ούτε από τους πολλούς φοροφυγάδες ούτε από αυτούς που διαχειρίστηκαν πλημμελώς δημόσιες υποθέσεις. Πρόκειται για ανθρώπους με τρομερή αλαζονεία, που αισθάνονταν ανέλεγκτοι, υπεράνω κανόνων και νόμων, αιώνιοι νομείς της εξουσίας και όχι υπηρέτες του δημόσιου συμφέροντος. Η τιμωρία έχει παραδειγματικό χαρακτήρα. Και δρα ενισχυτικά για το δημοκρατικό φρόνημα που τόσο έχει υποφέρει τα τελευταία πολλά χρόνια από την κατά συρροήν παραγραφή αξιόποινων πράξεων πολιτικών προσώπων. Ολα τα μεγάλα σκάνδαλα πέρασαν από τα όργανα της Βουλής και κανένα δεν κατέληξε σε παραδειγματική τιμωρία. Αυτή η σκανδαλώδης απαλλαγή υπονόμευε διαρκώς την ισονομία και την ισοπολιτεία, τραυμάτιζε διαρκώς το πολίτευμα και κλόνισε εν τέλει την πίστη των πολιτών στη δημοκρατία. Η οικονομική καταστροφή, η πτώχευση, ήταν η υλική έκφραση της ήδη συντελεσθείσας ηθικής φθοράς.

Η χώρα ασθμαίνει. Η αγωνία της φτώχειας, κι αν τρύπωσε στην κοινωνία, έμεινε αμήχανη και σιωπηλή σε κάποια γωνία. Κρίση, απολυμένοι, κομμένοι μισθοί, κλειστά μαγαζιά. Αλλά είναι το ανεπίγνωστο και ταυτόχρονα συνειδητό ξεγύμνωμα των λέξεων από το νόημά τους: κάθαρση, συναίνεση, μεταρρύθμιση, εξυγίανση, θυσίες... Και την ώρα που κόβονται κομμάτια από το σώμα μας -σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία -, το μόνο χειρότερο από τον ακρωτηριασμό είναι ο μάταιος ακρωτηριασμός. Είναι αφόρητη η αίσθηση πως μπορεί η θυσία να χάνεται σε ένα κενό, σε μια μαύρη τρύπα. Η σωτηρία -η διάσωση της ελληνικής οικονομίας- παραμένει εκκρεμής και εξαρτώμενη πλήρως από τους δανειστές μας και την εκταμίευση κάθε φορά της... επόμενης αξιολόγησης.

Η διαπλοκή στα καλύτερά της

Σκάνδαλα, πλαστές επιταγές, μαύρες τρύπες, αδιαφάνεια στη διαχείριση κονδυλίων, ημέτεροι, «κολλητοί», συγκρούσεις «γαλάζιων» ή «πράσινων» στελεχών. Συζητήσεις για προανακριτικές επιτροπές για εξεταστικές, για «καυτές» συζητήσεις στη Βουλή. Η διαπλοκή στο φόρτε της, κάποιοι μοιράζουν την πίτα και κάποιοι περιμένουν να πέσει το κομμάτι ή τα ψίχουλα. Ορισμένα μέσα ενημέρωσης να παίζουν παιχνίδια και να εκβιάζουν απροκάλυπτα για ένα κομμάτι ψωμί ή για μια σταλιά εξουσίας. Το πολιτικό σύστημα σε κατάσταση νευρικής κρίσης, άλλα κόμματα να διαλύονται, άλλα να φτιάχνονται κι άλλα να «καίγονται». Βρόμα και δυσωδία στην Ελλάδα της κρίσης, των μνημονίων, της εξαθλίωσης των πολιτών, της απαισιοδοξίας για το μέλλον, της χαμένης γενιάς και ίσως των χαμένων γενεών που ακολουθούν. Προφανώς, κάποια σκάνδαλα και φοροφυγάδες λαμόγια είναι του παραγραφέντος παρελθόντος... κι έχουν τους δικούς τους προστάτες.