Το «αντάμωμα» του κουαρτέτου στο συνέδριο του «Economist» την εβδομάδα που πέρασε κατέδειξε ότι η πρόσφατη συμφωνία των θεσμών έχει ημερομηνία λήξεως.

Ακόμα και όσοι δεν το είχαν καταλάβει ή έκαναν πως δεν το αντιλαμβάνονται διαπίστωσαν πως οι διαφορές μεταξύ Ευρωπαίων και ΔΝΤ είναι (ακόμη) αγεφύρωτες.

Το Ταμείο, παρότι παραμένει στο πρόγραμμα, χωρίς βέβαια να εκταμιεύει δάνεια, δεν πιστεύει στις παραμέτρους όπου αυτό έχει δομηθεί.
Η κυρία Βελκουλέσκου φρόντισε να το υπενθυμίσει. Στην παρέμβασή της -μέσω Skype- στο συνέδριο του «Economist», υπογράμμισε πως «το θέμα του χρέους πρέπει να διευθετηθεί άπαξ και διά παντός», προσθέτοντας πως «η Ελλάδα δεν μπορεί να αποκαταστήσει τη βιωσιμότητα του χρέους στηριζόμενη μόνο στις δικές της δυνάμεις». Και αυτό, γιατί, όπως εξήγησε, δεν θα μπορέσει να έχει πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 1,5% του ΑΕΠ και ανάπτυξη μεγαλύτερη από 1% μακροπρόθεσμα.

Με απλά λόγια, το μήνυμα που έστειλε είναι ότι, χωρίς αναδιάρθρωση χρέους, το πρόγραμμα δεν βγαίνει.
Ποια ήταν η άποψη των Ευρωπαίων; Εριξαν, κατά το κοινώς λεγόμενο, την μπάλα στην εξέδρα. Επί της ουσίας, ζήτησαν από την Ελλάδα να ξεχάσει το χρέος και να επικεντρωθεί στη γρήγορη υλοποίηση των συμφωνηθέντων, καθώς αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να βγει η Ελλάδα από το πρόγραμμα και να επιστρέψει στη χρηματοδότηση από τις αγορές το καλοκαίρι του 2018.
Αλλωστε, και ο κ. Χουλιαράκης ξεκαθάρισε πως «όλοι ξέραμε ότι τα μέτρα για το χρέος θα διευκρινίζονταν πλήρως και θα δίνονταν προς το τέλος του προγράμματος».

Με δεδομένη και τη «γραμμή» Σόιμπλε «κάντε μεταρρυθμίσεις, ξεχάστε το χρέος», γίνεται αντιληπτό ότι μέσα στο επόμενο δωδεκάμηνο και μέχρι το τέλος του προγράμματος, τον Αύγουστο του 2018, η ευρωζώνη θα δρομολογήσει την έξοδο του ΔΝΤ, με τον ESM να αποπληρώνει τα χρέη της Ελλάδος από το Ταμείο.
Και θα μείνουμε να πορευόμαστε υπό την επιτροπεία των Ευρωπαίων, σε καθεστώς υψηλών πλεονασμάτων έως το 2060.