Έπειτα από τουλάχιστον δύο χρόνια προκύπτουν ενθαρρυντικά στοιχεία για την πορεία της ελληνικής οικονομίας.

Από τη μια καταγράφεται μεγάλη αύξηση στα φορολογικά έσοδα και από την άλλη παρατηρείται μεγέθυνση του ΑΕΠ.

Τον Οκτώβριο τα καθαρά έσοδα του τακτικού Προϋπολογισμού εμφάνισαν υπέρβαση περίπου κατά 1 δισ. ευρώ σε σχέση με τον αρχικό στόχο, υπέρβαση η οποία φθάνει τα 2,39 δισ. ευρώ σε επίπεδο δεκάμηνου. Τα δεδομένα αυτά σε συνδυασμό με την παγιωμένη υπερσυμπίεση των κρατικών δαπανών οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο στόχος που έχει τεθεί για πρωτογενές πλεόνασμα 0,63% του ΑΕΠ θα επιτευχθεί χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία.

Επιπρόσθετα, τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ έδειξαν ότι το ΑΕΠ κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου του τρέχοντος έτους αυξήθηκε κατά 1,5% σε ετήσια βάση, επίδοση που είναι η καλύτερη των τελευταίων οκτώ ετών. Από τότε, δηλαδή, που η ελληνική οικονομία διολίσθησε σε βαθιά ύφεση.

Τα στοιχεία αυτά, ναι μεν, είναι ιδιαίτερα θετικά, αλλά σε καμία περίπτωση δεν προδικάζουν ανάλογη συνέχεια.

Αρκεί να θυμίσουμε ότι αφενός η ελληνική οικονομία και το 2014 είχε μπει σε ανοδική τροχιά -με ηπιότερο από τον σημερινό ρυθμό ανάπτυξης- και αφετέρου ο προϋπολογισμός από τα τέλη του 2013 κιόλας βρισκόταν πάνω από τους στόχους του δεύτερου μνημονίου. Αυτοί ήταν, άλλωστε, και ο λόγοι που τον Απρίλιο του 2014 η Ελλάδα είχε βγει στις αγορές με έκδοση ομολόγων.

Από τότε, όμως, και για τα επόμενα δύο χρόνια υπήρξε ένα «νεκρό» διάστημα που το πλήρωσε πανάκριβα η πραγματική οικονομία.

Τώρα βρισκόμαστε και πάλι στην αρχή του δρόμου, υπάρχουν οι προϋποθέσεις, αλλά τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Για να υπάρξει ανάλογη συνέχεια, θα πρέπει να υλοποιηθούν τα... τετριμμένα. Να ολοκληρωθεί για πρώτη φορά εντός των προβλεπόμενων χρονοδιαγραμμάτων αξιολόγηση του προγράμματος από το κουαρτέτο, να προσδιοριστούν από τους Ευρωπαίους τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος και να ενταχθεί η Ελλάδα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ. Οσο πιο αργά γίνουν όλα τα παραπάνω, τόσο πιο αργή θα είναι η επιστροφή στην κανονικότητα. Και πάντα θα είναι υπαρκτός ο κίνδυνος να προκύψει ένα νέο «νεκρό» διάστημα.