Φωτιές άναψε η απόφαση της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, κ. Ξένης Δημητρίου, με την οποία παραπέμπεται εκ νέου για κακούργημα ο πρώην πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέας Γεωργίου. Αυτό το σύστημα που έκανε την Ελλάδα προτεκτοράτο των Βρυξελλών, του Βερολίνου και του ΔΝΤ -και που τώρα πνέει τα λοίσθια- αντέδρασε. Να αγνοήσουμε, λοιπόν, όλους αυτούς; Να αγνοήσουμε τους αριβίστες της Νέας Δημοκρατίας, τους μεταλλαγμένους σοσιαλιστές του ΠΑΣΟΚ και τους κίβδηλους αριστερούς της ΔΗΜΑΡ (που παρέδωσαν τη χώρα στους Τσιπροκαμμένους) μαζί με τους συνασπισμένους λοιπούς «δημοσιογράφους» του διαπλεκόμενου κατεστημένου; Απαντώ: 

Ο John Maynard Keynes έγραφε: «Το απώτερο μέλλον είναι ένας παραπλανητικός οδηγός για τις σημερινές υποθέσεις. Στο απώτερο μέλλον όλοι θα έχουμε πεθάνει».

Ισως να υπάρχουν πολλές διέξοδοι από την κρίση, αλλά η μόνη ρεαλιστική που αντιλαμβάνομαι είναι η εμπέδωση κράτους Δικαίου (ίσως μακροπρόθεσμα), που θα επαναφέρει την εμπιστοσύνη Ελλήνων και μη στον τόπο μας και με τη σειρά του σε παραγωγικές επενδύσεις και στη δημιουργία πλούτου. Πλην της κάθαρσης και της ισχυρής Δικαιοσύνης, όλες οι λοιπές μεταρρυθμίσεις είναι πολλή φασαρία για το τίποτα. Χρειαζόμαστε «γενναίους δικαστές», όπως η σημερινή εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου... Χρειαζόμαστε περισσότερους, πολύ περισσότερους...

Ο κλοιός σφίγγει όλο και περισσότερο γύρω από τον Ανδρέα Γεωργίου και τη δυσώδη υπόθεσή του. Ο Γεωργίου, που μας τον έφεραν από την Αμερική και το ΔΝΤ (!) ο Παπανδρέου με τον Παπακωνσταντίνου, αντιμετωπίζει βαρύτατες κατηγορίες για τη μη αποδεκτή μεθοδολογία του να διογκωθεί το έλλειμμα του 2009 τεχνητά, ώστε να αποτυπωθεί στο 15,1%. Αυτό σημαίνει ότι ο κ. Γεωργίου κατά παραγγελία κάποιων «φούσκωσε» το έλλειμμα του 2009. Πάντως το μείζον επικεντρώνεται στο να διερευνηθεί αν υπάρχουν ηθικοί αυτουργοί στα αδικήματα της ψευδούς βεβαίωσης σε συνδυασμό (;) με τον νόμο περί καταχραστών του Δημοσίου και της παράβασης καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση.

Η προχθεσινή παρέμβαση της Κομισιόν κατά της ελληνικής Δικαιοσύνης στην υπόθεση Γεωργίου/ΕΛΣΤΑΤ... αποθεώνεται από το μιντιακό σύστημα, το οποίο την υπερασπίζεται, ενώ την ίδια ώρα καταδικάζει, και δικαίως, τις συνεχείς παρεμβάσεις των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στη δυσώδη υπόθεση Καμμένου. Αυτούς δεν τους ενοχλεί ότι παραβιάζεται ευθέως όχι μόνο το Σύνταγμα της Ελλάδος, αλλά και το ευρωπαϊκό θεσμικό κεκτημένο. Δικαιολογούν την παρέμβαση της Κομισιόν στην ανεξάρτητη ελληνική Δικαιοσύνη υπέρ του κ. Γεωργίου, ο οποίος ερευνάται για τυχόν τέλεση αξιόποινων πράξεων. Δηλαδή επιθυμούν Δικαιοσύνη αλά καρτ... ΚΡΙΜΑ.

Στη Δικαιοσύνη αναπέμπεται για επανεξέταση η υπόθεση του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου, ο οποίος είχε απαλλαγεί πρόσφατα, για δεύτερη φορά, με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, μετά την άσκηση αναίρεσης της απαλλαγής του από την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Ξένη Δημητρίου. Η εισαγγελέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου έκανε δεκτή αίτηση για αναίρεση του βουλεύματος με το οποίο απηλλάγη ο κ. Γεωργίου από την κατηγορία της ψευδούς βεβαίωσης, αδίκημα σε βαθμό κακουργήματος, το οποίο αφορούσε τις καταγγελίες περί διόγκωσης του ελλείμματος του 2009, με αποτέλεσμα να διευκολυνθεί, κατά τους καταγγέλλοντες, η υπαγωγή της χώρας στα Μνημόνια. Μετά την άσκηση της αναίρεσης (είναι η δεύτερη αναίρεση που ασκείται από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου για την υπόθεση Γεωργίου) το θέμα της διόγκωσης του ελλείμματος θα αποτελέσει και πάλι αντικείμενο δικαστικής αποτίμησης από τις αρμόδιες δικαστικές Αρχές, δηλαδή το Εφετείο της Αθήνας.

Ο πρώην αντιπρόεδρος της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής επί θητείας Ανδρέα Γεωργίου, Νίκος Λογοθέτης, εξήγησε ότι ο πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ άνοιξε τον δρόμο για το πρώτο Μνημόνιο με τις προβλέψεις του για το έλλειμμα του 2009. «Ο κ. Γεωργίου με τον “υπολογισμό” του για έλλειμμα 15,1% ουσιαστικά νομιμοποίησε το πρώτο Μνημόνιο που βασίστηκε στην πρόβλεψή του. Μέσω αυτού του “φουσκωμένου” ελλείμματος, τον Απρίλιο του 2010, μπήκαμε στο Μνημόνιο», τόνισε ο κ. Λογοθέτης, μιλώντας στον Real FM 97.8. Και αποκάλυψε ότι «ο επικεφαλής της Eurostat, Βάλτερ Ραντεμάχερ, έδινε εντολές στον κ. Γεωργίου για το τι να βάλει μέσα στο έλλειμμα, πώς θα το “φορτώσει”. Κλασικό παράδειγμα είναι τα swaps του Σημίτη, τα οποία άξιζαν 2,8 δισ. όταν μπήκαμε στο ευρώ και την εποχή του 2009-10 έφτασαν τα 21 δισ., που φορτώθηκαν στο έλλειμμα της Ελλάδας». Αυτά...

Και τελικά ποια είναι η αλήθεια για το έλλειμμα; Το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι δημιουργική λογιστική. Ο,τι θέλει ο εκάστοτε υπουργός Οικονομίας προσθαφαιρεί στον προϋπολογισμό του έτους, ό,τι θέλει το κάνει επιταγές (ομόλογα, δηλαδή), ό,τι θέλει το κρύβει σε κάποιον λογαριασμό που δεν εμφανίζει πουθενά -όπως έγινε με τις επιχορηγήσεις του ΟΣΕ ή τα χρέη στους προμηθευτές των νοσοκομείων που ο Παπακωνσταντίνου μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο τα πρόσθεσε στο έλλειμμα-, και έτσι το έλλειμμα από 8,5% “φούσκωσε” στο 11,5% του ΑΕΠ, δηλαδή 238 δισ. ευρώ (προς τους προμηθευτές 6,2 δισ. αναλογούν περίπου στο 2-3% του ΑΕΠ). Ομως, Κυριακή 5 Οκτωβρίου του 2009 γίνονται εκλογές. Επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ είναι ο Κοντοπυράκης μέχρι τις 18/10/2009 και υποβάλλει το έλλειμμα του προϋπολογισμού στο ύψος του 8,5%. Ο Παπακωνσταντίνου στις 21/10/2009 ανεβάζει το έλλειμμα στο 12,5%! Πότε πρόλαβε να το μετρήσει σε τρεις ημέρες, αφού δεν είχαν διορισθεί ακόμη ούτε καν γενικοί γραμματείς των υπουργείων; «Επειδή δεν ξέραμε τις οφειλές στα νοσοκομεία για το 2007, το 2008 τα βάλαμε όλα μαζί με το 2009» ομολόγησε ο δόλιος Παπακωνσταντίνου.

Εντάξει... Δεν έχω αυταπάτες. Προφανώς, όπως συνέβη και στη γερμανική κατοχή, και ακόμα περισσότερο, δημοσιογράφοι που υπηρετούν το σύστημα -το κάθε σύστημα- συνεχίζουν απτόητοι. Αλλά η ηθική τους ταπείνωση είναι ένα σημαντικό γεγονός για όλους εμάς που ξέρουμε. Σύμφωνα με τη μνημονιακή προπαγάνδα του 2010, οι δεινές οικονομικές εξελίξεις έπρεπε πλέον να αποσιωπώνται, όπως το μέγα σκάνδαλο της λίστας Λαγκάρντ. Αλλες να «χειρουργούνται» και όσες δεν ήταν στα νέα μέτρα και τα μνημονιακά σταθμά... να διαστρέφονται. Οι ραγιάδικες πένες και φωνές χειραγωγούσαν τη δήθεν μετάβαση από τον παλιό στο νέο κόσμο και από το κατεστημένο που χρεοκόπησε και μας χρεοκόπησε σε μια νέα απεχθή στην υποτέλειά της τάξη πραγμάτων.

Οι «δωσίλογοι της ενημέρωσης» -όπως χαρακτηρίστηκαν- είχαν μεραρχίες προπαγανδιστικής υποστήριξης με βαρύ οπλισμό: κανάλια, ραδιόφωνα, εκδοτικά συγκροτήματα, συστρατευόμενα κόμματα, διοικητές τραπεζών που διοχέτευαν το προπαγανδιστικό υλικό. Οι συσχετισμοί στον πόλεμο της ενημέρωσης ήταν συντριπτικοί. Ακόμη και τώρα οι «δωσίλογοι της ενημέρωσης» υπερασπίζονται το έγκλημα ΕΛΣΤΑΤ/Γεωργίου, μιλώντας με «βρώμικα» επιχειρήματα, αλλά είναι οι ίδιοι που συνιστούν κίνδυνο για τη Δημοκρατία... Αλλωστε είναι οι ίδιοι που με την άθλια μνημονιακή πολιτική τους και τα ψέματά τους παρέδωσαν τη χώρα στους Τσιπροκαμμένους και τώρα οδύρονται... Εσπειραν μνημονιακούς ανέμους, τώρα θερίζουν ΣΥΡΙΖΑίικες θύελλες.