Η γεύση που άφησε η τελευταία δημοπρασία Greek Sale που έκανε ο οίκος Bonhams στο Λονδίνο δεν διαφέρει από την αντίστοιχη περσινή περίοδο. O αριθμός των πωληθέντων έργων ήταν σαράντα πέντε και μικρότερος από… εκείνα που έμειναν απούλητα (σαράντα εννέα).

Με τον τζίρο να αγγίζει τα 1.111.250 στερλίνες, η τελευταία αναμέτρηση έφερε αρκετές απογοητεύσεις, καθώς αρκετά φαβορί επέστρεψαν στους ιδιοκτήτες τους.

Αυτό φέρνει σήμερα δύο αναγνώσεις: πρώτον, πως η δευτερογενής αγορά χάνει επενδυτές και συλλέκτες από την ιδιωτική αγορά, καθώς λόγω της κρίσης πολλά έργα που είναι καλής ποιότητας κυκλοφορούν από χέρι σε χέρι, σε πολύ πιο χαμηλές τιμές και χωρίς τις προμήθειες του οίκου. Δεύτερον, πως τα μισά έργα της δημοπρασίας δεν εντυπωσίασαν τους αναποφάσιστους bidders, με αποτέλεσμα να ακυρώσουν τις προσφορές τους, έστω και την τελευταία στιγμή, με την ελπίδα πως θα βρουν κάτι καλύτερο στην αγορά.

Στα χαμηλά και πιο κάτω…

Πολλά από τα έργα που τέθηκαν προς πώληση άγγιξαν τις χαμηλές τιμές, ενώ ορισμένων η αξία έπεσε και κάτω από τα προγνωστικά.

Στο low estimate αγοράστηκε το έργο του Μιχάλη Οικονόμου «House by the sea», (49x61 εκ.), προς 20.000 στερλίνες (χωρίς τις προμήθειες του οίκου), ενώ κάτω από τις αρχικές του τιμές πουλήθηκε το έργο το έργο του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ «Τhe battle of Alexander the great with Mithridates / The Invasion of Alexander the Great in Persia» (70x101 εκ.). Αν και είχε εκτιμηθεί από 80.000 έως 120.000 στερλίνες, οι προσφορές ξεκίνησαν στις 60.000 στερλίνες και η τελική του τιμή δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τις 72.000 στερλίνες (hammer price) από αγοραστή που χτυπούσε μέσω τηλεφώνου. Γεγονός που επιβεβαιώνει πως οι αγοραστές ψάχνουν καλύτερες ευκαιρίες στην ιδιωτική αγορά, προσπαθώντας να εκμεταλλευθούν την οικονομική κρίση.

Κατά τα ίδια, και το έργο του Βασίλη Γερμενή «View of Myconos» (76x62,5 εκ.), αν και είχε εκτιμηθεί μεταξύ 5.000 και 7.000 στερλινών, πουλήθηκε πολύ πιο κάτω, στις 3.500 στερλίνες.

Απούλητα έργα των Εγγονόπουλου -Χατζημιχαήλ

Αν και φαβορί της δημοπρασίας, ο πίνακας του Νίκου Εγγονόπουλου «La Paix» (λάδι σε καμβά, 39,5x32 εκ.) δεν κατάφερε να συγκεντρώσει όσα χτυπήματα είχαν προβλέψει οι ειδικοί του οίκου. Η εκτίμησή του κυμαινόταν από 25.000 έως 35.000 στερλίνες, αλλά η πλειοδοσία ξεκίνησε πολύ χαμηλότερα, στις 18.000 στερλίνες. Ομως τα χτυπήματα έφτασαν μέχρι τις 22.000 στερλίνες, με αποτέλεσμα ο πίνακας να μείνει στα αζήτητα.

Στα απούλητα της δημοπρασίας έπεσε και ο πίνακας του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ «Jason and Medea» (73x115 εκ.). Αν και αναμενόταν να αγγίξει τιμές από 60.000 έως 80.000 στερλίνες, οι προσφορές ξεκίνησαν πολύ χαμηλότερα, στις 45.000 στερλίνες. Τα χτυπήματα ωστόσο συνεχίστηκαν μέχρι τις 55.000 στερλίνες και ο πίνακας δεν μπόρεσε να πιάσει το αναμενόμενο hammer price, μένοντας απούλητος.

ΞΕΠΕΡΑΣΑΝ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ

Το starlot της δημοπρασίας, όπως γράφαμε την προηγούμενη εβδομάδα είναι ο πίνακας του Γιάννη Μόραλη. Θετική εικόνα άφησε η πώληση του πίνακα «Composition» (λάδι σε καμβά, 71x83,5 εκ.) του Νίκου Κεσσανλή. Η αρχική του τιμή ήταν 7.000 στερλίνες και η τελική του αξία σκαρφάλωσε στις 12.500 στερλίνες. Επιπλέον, το έργο του Απόστολου Γεραλή «Young woman peeling quinces» (95x70,5 εκ.), αν και είχε εκτιμηθεί από 6.000 έως 9.000 στερλίνες, πουλήθηκε τελικά στις 9.000 στερλίνες. Παρομοίως, το έργο του Λουκά Σαμαρά Untitled/(flower) με διαστάσεις 30,5x22,9 εκ., είχε αρχική τιμή 5.000 στερλίνες, αλλά αγοράστηκε αντί 10.000 στερλινών.

Επιβεβαίωση της «Ε» - Στα ύψη το ναυτιλιακό θέμα!

Ο πίνακας του Ιωάννη Αλταμούρα αποδείχθηκε μια από τις πιο καλές ευκαιρίες της δημοπρασίας. Οπως γράφαμε σε παλαιότερη ανάλυση, αυτό που συμβαίνει στις υπόλοιπες αγορές ισχύει και στην αγορά τέχνης. Δηλαδή, το επενδυτικό «κλειδί» που όλοι θέλουν να ανακαλύψουν είναι είτε το επόμενο αστέρι που θα σπάσει τα ρεκόρ των πωλήσεων (εκείνοι θα έχουν αγοράσει χαμηλά έργα του) είτε μια πολύ δυνατή υπογραφή, αλλά σε τιμή ευκαιρίας.

Και όπως είχαμε αναφέρει, οι ευκαιρίες που παρουσιάζονταν ήταν τρεις και αφορούσαν ένα από τα πιο δυνατά θέματα στον κλάδο: το ναυτιλιακό.

Πρώτο παράδειγμα, το έργο του Ιωάννη Αλταμούρα «Pilot Helsingor»,
χρονολογίας 1874 και με διαστάσεις 25x28 εκ. Σε σύγκριση με παλαιότερες συναλλαγές θεωρείτο αρκετά χαμηλή τιμή και ιδανική επιλογή για κάποιον που ήθελε να εντάξει στο χαρτοφυλάκιο του τη συγκεκριμένη υπογραφή.

Αν και η τιμή εκτίμησης ήταν από 5.000 έως 7.000 στερλίνες, το bidding ξεκίνησε στις 3.000 και ξεπέρασε τις τιμές φτάνοντας στις 10.000 στερλίνες από ιδιώτη που χτυπούσε από το τηλέφωνο. Ομως η auctioneer πούλησε τον πίνακα στις 13.750 στερλίνες, καθώς είχε προσφορά στην έδρα.

Το δεύτερο παράδειγμα που η «Ε» είχε αναφέρει ήταν το έργο του Βασίλειου Χατζή με τίτλο «Sailing in high seas» (λάδι σε πάνελ, 20,5x38,5 εκ.). Είχε τιμηθεί μεταξύ 4.000 και 6.000 στερλινών, αλλά τα χτυπήματα ξεκίνησαν στις 3.000 στερλίνες και το έργο πουλήθηκε προς 3.750 στερλίνες.

Ακόμη, άλλο ένα έργο του Ιωάννη Αλταμούρα έπιασε 32.000 στερλίνες (hammer price) με τιμές εκτίμησης 20.000-30.000 στερλίνες.