Πώς είναι δυνατόν να πραγματοποιούνται αγοραπωλησίες έργων τέχνης την ώρα που κατρακυλά ολόκληρο το αγγλικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και τα διεθνή ΜΜΕ διερωτώνται στους βασικούς τους τίτλους «Who’s Nexit?»;

Ποιοι είναι εκείνοι που τοποθετούν χρήμα στα luxury investments, αγνοώντας τον πανικό του City;

Αυτά αναρωτιούνται οι επενδυτές, την ώρα που μέσα στη μεγαλύτερη σύγχυση που βιώνει ποτέ η Μεγάλη Βρετανία, μερικά εικοσιτετράωρα μετά το αποτέλεσμα της ιστορικής απόφασής της για έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ενωση, τα dealing rooms των τραπεζών βουλιάζουν και... τo saleroom του οίκου Phillips καταγράφει υπέρ το δέον ικανοποιητικές πωλήσεις!

Ειδικότερα, το βράδυ της Δευτέρας 28 Ιουνίου, η δημοπρασία Σύγχρονης Τέχνης 20ού αιώνα άγγιξε τζίρο 11,8 εκατ. στερλίνες, καταγράφοντας ποσοστό πώλησης σχεδόν 70%. Πρόκειται για νούμερα που, αν δεν μαρτυρούν επιτυχία, δείχνουν ένα καθ’ όλα κανονικό sale, σαν να μην έχει συμβεί απολύτως τίποτα. 

Σημαντικό, δε, ήταν το γεγονός ότι τα πρώτα lots, βάσει καταλόγου, σημείωναν πώληση το ένα μετά το άλλο, κάτι που έφερε κλίμα αισιοδοξίας στην αίθουσα, τονώνοντας την παγωμένη ψυχολογία που επικρατεί λόγω αναταραχών Brexit.

Κορυφαία τιμή πώλησης άγγιξε ο πίνακας του Anselm Kiefer με τίτλο «Für Velimir Khlebnikov: Die Lehre vom Krieg: Seeschlachten» (μικτή τεχνική σε καμβά, 190x330 εκ.), η αξία του οποίου μάλιστα... πενταπλασίασε (!) τα προγνωστικά. Αν και αναμενόταν να πιάσει τελική τιμή από 400.000 έως 600.000 στερλίνες, η ζήτηση και το έντονο bidding από τους αγοραστές το έκαναν να σκαρφαλώσει στις 2.389.000 στερλίνες!

Εντύπωση προκάλεσε το μόλις δύο ετών έργο του Rudolf Stingel (λάδι σε καμβά, 241,5x193,5 εκ.), το οποίο αγοράστηκε στην τιμή των 1.325.000 στερλινών, μέσα στις προβλεπόμενες εκτιμήσεις για 1-1,5 εκατ. στερλίνες.

Σε καλά επίπεδα κινήθηκε και το γλυπτό «Critter Bleu Assise» του Alexander Calder, από χρωματιστό μέταλλο (139,7x135,1x100,3 εκ.), με χρονολογία 1974. Πουλήθηκε μέσα στις εκτιμήσεις των 500.000-700.000 στερλινών, δηλαδή προς 605.000 στερλίνες. Σύμφωνα με τα στοιχεία του οίκου, το έργο ρευστοποίησε Ευρωπαίος ιδιώτης που διατηρεί σημαντικό portfolio. 

Θετικό ήταν το αποτέλεσμα για το «Abstrakes Bild» του Gerarhard Richter, το οποίο έπιασε τις προβλέψεις. Είναι λάδι πάνω σε καμβά με διαστάσεις 60x65 εκ. και είναι υπογεγραμμένο, αριθμημένο και χρονολογημένο στο πίσω μέρος «Richter 432/4 1978». Πουλήθηκε προς 449.000 στερλίνες. 

«Father’s NO»

Την προσοχή των bidders τράβηξε ο εξάπτυχος πίνακας του Mark Bradford με τίτλο «The Father’s NO», χρονολογίας 2007. Πρόκειται για μικτή τεχνική με διαστάσεις 60,3x74,9 εκ., το οποίο πουλήθηκε κοντά στην υψηλή τιμή εκτίμησης, προς 425.000 στερλίνες.

Ακόμα περισσότερες εντυπώσεις έκλεψε το έργο του Michelangelo Pistoletto «Violet Dog» (225x115 εκ.), χρονολογίας 1968. Η αρχικές εκτιμήσεις κυμαίνονταν μεταξύ 400.000 και 600.000 στερλινών, αλλά η τελική τιμή πώλησης εκτοξεύθηκε στις 905.000 στερλίνες, υπερδιπλασιάζοντας την αρχική του αξία! 

"ΚΛΕΙΔΙ" Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΤΕΡΛΙΝΑΣ-ΔΟΛΑΡΙΟΥ

Στα πηγαδάκια του οίκου, αρκετοί είναι εκείνοι που σχολίασαν τα αποτελέσματα του Phillips ως μια κίνηση επενδυτικής ευκαιρίας, βασιζόμενοι στον πανικό που έχει προκληθεί στις νομισματικές συναλλαγές με άνοδο του δολαρίου και ακραία μεταβλητότητα στη στερλίνα, λόγω αιφνίδιων ups and downs. Σύμφωνα με τα στελέχη του οίκου, η πτώση της στερλίνας ενεργοποίησε τη ζήτηση από Αμερικάνους και Ασιάτες επενδυτές, καθώς στη μετατροπή στερλίνας-δολαρίου είδαν ότι εξοικονομούσαν έως και 15% από τις αγορές τους. 

Μήπως... είναι θέμα ισχυροποίησης;

Εκτός από τις στρατηγικές trading, όμως, είναι και ένας άλλος παράγοντας που ενδεχομένως να ώθησε στην πρώτη -μετά Βrexit- επιτυχία. Και αυτό δεν είναι άλλο από το γεγονός ότι τελευταία ο οίκος Phillips έχει ισχυροποιηθεί σημαντικά. Οπως έχουμε αναφέρει σε παλαιότερο ρεπορτάζ μας, είχε αρχίσει τελευταία να ανταγωνίζεται εντόνως τα επίπεδα των Christie’s και Sotheby’s. Κάτι που είχε αρχίσει να φαίνεται όταν, το 2013, στο τιμόνι των Phillips ήρθε ο Edward Dolman, πρώην CEO του οίκου Christie’s. Τον Dolman ακολούθησαν έπειτα και άλλα στελέχη με αρχηγικές θέσεις, καθώς και επικεφαλής τμημάτων Σύγχρονης Τέχνης, κατηγορία στην οποία ειδικεύονται οι Phillips και δίνουν ιδιαίτερη προσοχή.

Στην τελευταία του αναμέτρηση (πριν από το Brexit) κατάφερε να συγκεντρώσει τζίρο 46,5 εκατ. δολάρια από τις πωλήσεις έργων σύγχρονης τέχνης, απειλώντας τους αντιπάλους.